Я скажу вам чэсна і адкрыта,
Нічыво ў душы не утая: Адабраць уладнае карыта — Толькі паспрабуйце у міня! Будзеце цярпець яшчо вы доўга — Здзелаў выбар правільны народ... Там, глядзіш, і падрасцёт Міколка… Хочэт — пусць свабоду ўсім даёт… Не прыемлет наш народ дзіктата Ні з какой заморскай стараны. Всем дадзім дастойную зарплату: Міліон! Плюс — газ за паўцаны! Всем дадзім агромную зарплату: Міліон! Плюс — новыя штаны! Прыпеў: А эту свядомую сволач, Каторай, сматру, развялось — Загонім в калхозы на помашч, Штоб нам яшчэ лучшэ жылось. Не будзет здесь ружаў-гваздзікаў І прочэва еўра-жулья… І страшна падумаць, і дзіка: Народ вдруг ізбрал не міня! І страшна падумаць, і дзіка: Народ палюбіл не міня! І страшна падумаць, і дзіка: Народ ізаброл не міня! І страшна падумаць, і дзіка: Народ не дастоін міня! Нас не збіць з пуці, цем пачэ — з крэслаў, (Я не раз пра эта гаварыл), А ў Еўропе ўшывай, еслі чэсна, Гразь, бардак, разруха — сам там был… А ў Еўропе вашай, еслі чэсна, Гразь, бардак і геі — сам там был… У мяне староннікаў полміра. Я людзей сваіх не падвяду: Всем, хто ЗА, — аддзельную кварціру Гдзе-та так… у трохтысячным гаду… Всем, хто ЗА, — бясплатную кварціру Гдзе-та так ў… каком-нібудзь гаду… Прыпеў. Все мае дастойныя міністры Прама так ў глаза і гаварат: «Гэту мразь не пусцім і на выстрал, Цех, хто абазваўся «дземакрат»… Дай слабінку — і сматры, папёрла… Можэт, шчас начнём і баставаць? Сыт я дзермакраціей па горла… На работу! В стойла! Вашу маць… Чэсць і слава ціхарам-героям, Хлопцам ад матыгі і сахі, Што закрылі ўсю страну сабою І душылі гадаў, как маглі… Заслужылі прэміі, ў натуры. (Нет жа трупаў жэншчын і дзяцей!) Хто там быў? — прэдацелі і дуры — Всё у ніх не так, как у людзей! Прыпеў: А эту свядомую сволач, Каторай, сматру, развялось — Загонім в калхозы на помашч, Штоб нам яшчэ лучшэ жылось. Не будзет здесь ружаў-гваздзікаў І прочэва еўра-жулья… І страшна падумаць, і дзіка: Народ вдруг ізбрал не міня! І страшна падумаць, і дзіка: Народ палюбіл не міня! І страшна падумаць, і дзіка: Народ ізаброл не міня! І страшна падумаць, і дзіка: Народ не дастоін міня!